Radix (song): Every step you take
- RADIX
GRATIS AUDIOTOUR
(Dit project stond op Over het IJ Festival en is nu vrij te bezoeken bij Tolhuistuin. Neem je telefoon en -eventueel- oortjes of koptelefoon mee.)
Beste burgemeester, we willen een vergunning aanvragen voor een nieuw monument in de stad Amsterdam. Een tijdelijke vergunning, dat wel. Voor 250 jaar. Dat klinkt misschien lang, maar in het leven van een steen stelt het weinig voor.
Ter voorgedachtenis aan de overstroming van Amsterdam (uiterlijk 2275) bouwt Collectief Walden aan een monument: gedenk te overstromen. Met de pitch van hun plan gaan ze niet naar het stadhuis, maar op het voormalig terrein van Shell nodigen ze wethouders, stadscuratoren, bewoners van Amsterdam-Noord en jou uit om naar de eerste stenen van hun fundament te komen luisteren. Met muziek, poëzie en tierelantijntjes onderzoeken zij de grond waarop zij gaan bouwen. Een geschiedkundige audiotour voor futuristen.
Partners: Tolhuistuin, Over het IJ Festival
Mede mogelijk gemaakt door: Amsterdams Fonds voor de Kunst, Fonds Podiumkunsten, Stimuleringsfonds
14 t/m 5 november 2023
Tolhuistuin (Tolhuisweg 2, Amsterdam)
FUNDAMENT
Beste burgemeester, we willen een vergunning aanvragen voor een nieuw monument in de stad Amsterdam. Een tijdelijke vergunning, dat wel. Voor 250 jaar. Dat klinkt misschien lang, maar in het leven van een steen stelt het weinig voor.
Ter voorgedachtenis aan de overstroming van Amsterdam (uiterlijk 2275) bouwt Collectief Walden aan een monument: gedenk te overstromen. Met de pitch van hun plan gaan ze niet naar het stadhuis, maar op het voormalig terrein van Shell nodigen ze wethouders, stadscuratoren, bewoners van Amsterdam-Noord en jou uit om naar de eerste stenen van hun fundament te komen luisteren. Met muziek, poëzie en tierelantijntjes onderzoeken zij de grond waarop zij gaan bouwen. Een geschiedkundige audiotour voor futuristen.
Partners: Tolhuistuin, Over het IJ Festival
Mede mogelijk gemaakt door: Amsterdams Fonds voor de Kunst, Fonds Podiumkunsten, Stimuleringsfonds
film: Thomas Dolman
NAU, 1e jaring
We hebben feesten nodig. Het gesprek stokt. De stemmen staken; de stakingen breken; het demonstratierecht wordt ingeperkt. Wat rest ons anders, dan te dansen? Al eeuwen vormen gemeenschappen zich rond beats en pulsen.
Kunnen we ons zelf verliezen en elkaar vinden? Mag er geflirt met het mos, gevoosd met boomlootjes? Een prille traditie schiet op als helmgras, doe de groetjes aan de eeuwen die na u komen. NAU is een over-the-hill-party van onze beschaving. Dit is nog niet het einde, maar van hier kun je het wel zien. Let’s dance. En wel zo dat de boswachters er ook wat aan hebben.
Oerol Festival, Loodseplak, Terschelling | 7 – 15 juni 2024
Collectief Walden bestaat voor NAU uit: Thomas Lamers, René van Bakel, Raïssa Pater, Jaël Kaat, Kelvin Pater, Jente Hoogeveen, Jaap Warmenhoven, Sophia Keck, Luca Borsos, Bram van Gameren, Maria Stuut, Jermaine Berkhoudt, Maren Bjørseth, Jelle Brouwer, Sarah Mulder, Lotte Hofstraat, Lotte Melkert, Rinke Brans, Charlotte van Nee, Gilles Goosen, Kaj Sintemaartensdijk, Thomas Dolman, Jasmijn Pielkenrood, Belinda van den Berg.
Mede mogelijk gemaakt door: Island Woods, Resail, Fonds Podiumkunsten en Amsterdams Fonds voor de Kunst
Foto’s: Nichon Glerum
‘Wild’ spotten en een goed gesprek met Japanse duizendknoopthee.
Foto’s: Thomas Dolman
We zijn het gewend dat monumenten en herdenkingen stilstaan bij rampen en triomfen uit het verleden. Maar kun je ook de toekomst gedenken, als je al weet wat er gaat gebeuren? Collectief Walden denkt van wel. Al een paar jaar bouwen ze aan een monument voor de toekomst. Tijdens Re_Nature wordt GEDENK TE OVERSTROMEN onthuld en ceremonieel ingewijd met een gedenkingsceremonie voor de toekomst.
In 2025 viert Amsterdam haar 750-jarige jubileum. Daarna zal de stad nog zo’n 250 jaar bestaan, met een beetje geluk. Uiteindelijk zal de stad 1.000 jaar hebben bestaan, een mooie leeftijd voor een stad. De ligging van Amsterdam, in combinatie met een niet meer te keren zeespiegelstijging, maakt dat Amsterdam een einddatum heeft die dichterbij ligt dan andere wereldsteden. Op een gegeven moment, sneller dan we denken wellicht, wordt het te gevaarlijk, te duur of simpelweg fysiek onmogelijk om nog in Amsterdam te wonen. Uiterlijk in 2275 geven we de stad terug aan het water. Da’s jammer, maar nog jammerder zou het zijn als we daarvan in de paniek of in de ontkenning zouden schieten.
Een einde hoeft geen tragedie te zijn; zeker niet als je er een beetje degelijk op voorbereid bent. Sterker nog, het omarmen van de eindigheid van het leven in Laag-Nederland zou het weleens een unieke aura kunnen geven. We hebben nog een kwartje Amsterdam te gaan: een vierde en laatste bedrijf. Het zou van bijzonder stadsmanschap getuigen als we er met zijn allen voor zorgen dat het einde niet volgt op toenemende chaos en verval. Nee, het eind- en hoogtepunt van Amsterdam zullen samenvallen.
Wat niet voor altijd bestaat, kan juist extra speciaal zijn. We moeten ons opmaken voor ongekende veranderingen. Welke vaardigheden hebben we nodig in een tijd van klimaatadaptatie en verschuivende machtsverhoudingen? Wie veranderen kan, heeft de toekomst.
Zaterdag 21 september & zondag 22 september
14:15u – 15:00u
16:30u – 17:15u
Op Oerol 2015 gebruiken we de berk uit WALD (Oerol 2014) als brandstof voor het conceptualiseren van onze voorstelling op Oerol 2016. De installatie op het festivalhart bestaat uit een rollend paviljoen dat de boom steeds verder opeet. Zo maken we de potentiële energie uit de boom vrij.
Collectief Walden viert haar 12,5 jarig bestaan en haar einde. Ze vieren nog één keer hun missie: leren omgaan met ongewilde veranderingen. En het soms zelfs te ervaren van hoop, in tijden van onmiskenbare en alles-beïnvloedende klimaatinstorting. We vieren ons einde niet omdat we zo graag willen stoppen. Integendeel. We moeten van behoorlijk ver komen eerlijk gezegd. Maar we hebben altijd betoogd dat een einde niet per definitie op alle fronten een tragedie hoeft te zijn, als je je er tenminste gedegen op voorbereid en het ook nog een beetje mooi vormgeeft. Het is een existentiële vraag die vaker gesteld zal worden de komende tijd: hoe ronden we het samen een beetje netjes af?
Loslaten is iets anders dan achterlaten. Vasthouden is iets anders dan weigeren om verder te gaan. Loslaten is toestaan dat wat er was in je doorklinkt, terwijl je verder gaat. Vasthouden is toestaan dat je verder gaat, terwijl wat er was eeuwig in je nagalmt. – WINDSTILLEVEN (2016)
Collectief Walden maakt sinds 2012 werk, heet sinds 2013 Collectief Walden en richtte in januari 2014 een stichting op. Hun werk speelt vooral in de natuur of de openbare ruimte in de stad, en gaat over ecologie, klimaat en de relatie tussen mens en natuur. Ze zijn huisgenoot in de Tolhuistuin, stonden op alle voorgaande edities van Warming Up, onder andere met een filosofische dinnershow, een zeer invasive vensterexpositie over woekerplanten en een tentoonstelling van de bouwstenen voor een monument. Daarnaast speelden ze bijna elk jaar op Oerol, waren ze veel te zien op Over het IJ en doken ze op in onverwachte landschappen in o.a. Drenthe, Engeland, Hongarije en Oostenrijk.
Om stil te staan bij hun 12,5 jarige bestaan, veilen ze 12,5 bijzondere objecten uit hun verleden. Samen vormen de kavels een ode aan het werk van het collectief. Naast de leden zelf, brengen ook partners en freelancers korte loftuitingen aan Walden. Trouwe fans, voormalige medewerkers, partners en mensen die op de valreep nog even willen kennismaken met dit bijzondere werk worden van harte uitgenodigd om te proosten. En wellicht natuurlijk naar huis te gaan met iets uit de schatkamer van 12,5 jaar Walden.
Op 9 november om 14:30 uur vindt het jubileum plaats en staan we stil bij ons einde in de IJzaal van de Tolhuistuin in Amsterdam, tijdens Warming Up.
9 november 2024
Tolhuistuin
Audiotour voor Oorzaken Festival door het centrum van Amsterdam op zoek naar de Japanse Duizendknoop in het wild.
Lecture performance i.s.m. Nicole Beutler Projects
Tussen de wereld en hoe je zou willen dat die is, gaapt een enorme kloof. Diep in die kloof woont hoop. Met een rits klimaatfilosofen en activistisch denkers op zijn schouder ontdekt Thomas Lamers dat je hoop niet moet verwarren met een optimisme van “komt wel goed”. Zulke hoop is celibatair. Hoop die daarentegen zijn handen vuil maakt, is het nastreven waard. Maar dat is makkelijker gedacht dan gedaan. Want hoe is het mogelijk van de wereld te houden, als diezelfde wereld het je nogal moeilijk maakt? OVER HOOP is een theaterlezing over hoop in een eindtijd.
Nationale Theater, Den Haag | 19 en 20 januari
Leidsche schouwburg | 28 en 29 februari
Stadsschouwburg de Harmonie, Leeuwarden | 8 en 9 maart
Stadsschouwburg Utrecht | 6 april
Schouwburg Hengelo | 1 mei
O. Festival, Rotterdam | 21 en 22 mei
Het impact programma bij ATMEN waar OVER HOOP onder valt is gratis toegankelijk.
Decor in samenwerking met: Basse Stittgen
Mede mogelijk gemaakt door: Fonds Podiumkunsten, Amsterdams Fonds voor de Kunst en Nicole Beutler Projects
19 t/m 22 mei 2024
Nederlandse Theatertour
We hebben feesten nodig. Het gesprek stokt. De stemmen staken; de stakingen breken; het demonstratierecht wordt ingeperkt. Wat rest ons anders, dan te dansen? Al eeuwen vormen gemeenschappen zich rond beats en pulsen.
Kunnen we ons zelf verliezen en elkaar vinden? Mag er geflirt met het mos, gevoosd met boomlootjes? Een prille traditie schiet op als helmgras, doe de groetjes aan de eeuwen die na u komen. NAU is een over-the-hill-party van onze beschaving. Dit is nog niet het einde, maar van hier kun je het wel zien. Let’s dance. En wel zo dat de boswachters er ook wat aan hebben.
Oerol Festival, Loodseplak, Terschelling | 7 – 15 juni 2024
aanvang 11:00u & 13:00u
Collectief Walden bestaat voor NAU uit: Thomas Lamers, René van Bakel, Raïssa Pater, Jaël Kaat, Kelvin Pater, Jente Hoogeveen, Jaap Warmenhoven, Sophia Keck, Luca Borsos, Bram van Gameren, Maria Stuut, Jermaine Berkhoudt, Maren Bjørseth
Mede mogelijk gemaakt door: Jelle Brouwer, Sarah Mulder, Lotte Hofstraat, Lotte Melkert, Rinke Brans, Charlotte van Nee, Gilles Goosen, Kaj Sintemaartensdijk, Thomas Dolman, Jasmijn Pielkenrood, Belinda van den Berg, Island Woods, Resail, Fonds Podiumkunsten en Amsterdams Fonds voor de Kunst
Onze try-out heeft plaatsgevonden op 10 mei in de Tolhuistuin.
FUNDAMENT op Over het IJ Festival 2023.
Film: Thomas Dolman
Audiotour voor Oorzaken Festival door het centrum van Amsterdam op zoek naar de Japanse Duizendknoop in het wild.
Op Oerol 2015 gebruiken we de berk uit WALD (Oerol 2014) als brandstof voor het conceptualiseren van onze voorstelling op Oerol 2016. De installatie op het festivalhart bestaat uit een rollend paviljoen dat de boom steeds verder opeet. Zo maken we de potentiële energie uit de boom vrij.
PROEVE VAN NAU 0001/1000
Voor dat er theater was of godsdienst, was er feest. Dag- en Nachtevening werd Pasen, het Meiboomfeest werd Koningsdag, Midzomer werd Sint-Jan, Bacchanalen werden raves, oogstfeesten werden theaterfestivals, Allerheiligen werd Halloween, Midwinter werd Kerst. Feesten zijn zo’n beetje het duurzaamste wat er is. Zelfs na de apocalyps zullen er nog mensen Carnaval vieren of Oud en Nieuw. Feesten zijn tijdcapsules voor cultuur en gewoonten, ze werpen lange lijnen het verleden en de toekomst in. In het HUISFEEST maakt Collectief Walden van de grond af een nieuw feest. Met jou. Wat willen we de toekomst in zingen en dansen?
HUISFEEST is een echt feest en tegelijkertijd een theatraal experiment.
Mede mogelijk gemaakt door: Amsterdams Fonds voor de Kunst, Fonds Podiumkunsten, Stimuleringsfonds
Foto’s: Thomas Dolman
Op Oerol 2015 gebruiken we de berk uit WALD (Oerol 2014) als brandstof voor het conceptualiseren van onze voorstelling op Oerol 2016. De installatie op het festivalhart bestaat uit een rollend paviljoen dat de boom steeds verder opeet. Zo maken we de potentiële energie uit de boom vrij.
het Parool 17/05/2019
Lees meerEen zeer invasieve vensterexpositie. Materiaal: hout, brons, plexiglas, japanse duizendknoop, reuze berenklauw, waterwaaier
NAU, 1e jaring tijdens Oerol Festival 2024
Film: Thomas Dolman
Door: Babeth Fonchie Fotchind
het leven is geen speelplaats, waar je experimenteert
met wat in het luchtledige zogenaamd
geen plek mag hebben. wie bepaalt wat waar
mag bestaan, wanneer iets is afgedaan.
de emaille koekenpan met beschadigde binnenkant,
een lepelsteel ligt verward in de wasbak
bedenkt of hij zichzelf nog importantie kan geven
als deurstopper. de scharnieren piepen, doen dat al
geruime tijd.
je steekt een sigaret op en breekt de dag doormidden,
op straat vinden kinderen een lieveheersbeestje
met gebroken vleugel. het leven is geen speelplaats, toch
wissel je geheimen uit alsof het flippo’s zijn. hoe duisterder
het verhaal, hoe groter de waarde van het rondje.
wat is existentie dan wel,
wroeten in geconcentreerde aarde, verpotten op
het tijdstip dat jou uitkomt. de gastarbeiders
dachten dat hun familie
nakomen mocht, het is al veertig keer
november geweest en pas nu zijn ze samen
met hun kinderen
die met jouw kinderen willen zijn. dit
zijn de zaken waar jij je zorgen aan wijdt
terwijl je met je benen languit in je plezierboot
door de grachten vaart, zelfs wanneer de vloeibaar
geworden uitwerpselen van je stadsgenoten
je vertellen dat ze je beu zijn
ben je verontwaardigd over hoe in de lucht,
in het troebele water en in de
groeven van je herenhuis de gevolgen van exotisme
en luiheid zichtbaar zijn. de zon schaamt zich
voor jouw handen die mouwen
nooit voorbij gaan. werkers komen in vele vormen,
maar niet in de jouwe. het leven is geen sudoku
op een scherm, alles kun je wissen
doen alsof je nooit fouten maakt. het is ook
geen klimrek met rubberen mat
om zacht op te vallen.
misschien ben jij degene
die niet buiten zou mogen spelen.