Speciaal voor de opening van de Noorderparkbrug hebben we een installatie gebouwd. In de ronddraaiende camera obscura wordt de nieuwe brug op zijn kop gezet om vervolgens op muziek een rondje te draaien met alles wat er op, aan of omheen staat. Noord wordt zuid, oost wordt west, boven wordt onder en links wordt rechts. Gelukkig komt de brug altijd op zijn X-benen terecht.
Three of the Earth’s natural reservoirs are: oil, ice and mineral earth.
Two of our economy’s fuels are: oil and greed.
A thought on what we have and what we hold.
Oil
Greed, once a sin. Monasteries, monks, prayer, the unseductive silence, the stony chill of churches without adjacent shopping streets. The simplicity of the evening bread. The simplicity of an unnamed cell that will be equally hospitable to the monk living in my room after me. A bed, a table. A crucifix above the door to remind me of the time I have left. – I am walking over the promenade. I am walking into a souvenir shop. I am walking out of a souvenir shop. Opening hours above the sliding doors remind me of the time I have left.
Soil
I do not possess my body. I do not possess my thoughts. I do not possess the duration of my life or its path. I do not possess my losses. I do not possess my happiness. I do not even possess the faculty of understanding why I am here or how I got here. I do not have anything in life. Yet I desire to have, I want to hold what’s dear and precious to me. To have more actually means: to have more to hold on to. To not have is to die a bit.
Ice
I do not possess my body. I do not possess my thoughts. I do not possess the duration of my life or its path. I do not possess my losses. I do not possess my happiness. I do not even possess the faculty of understanding why I am here or how I got here. I do not have anything in life. Yet I desire to have, I want to hold what’s dear and precious to me. To have more actually means: to have more to hold on to. To not have is to die a bit.
In het kader van Frascati Issues, De (on)vertelde stad, hebben we onderzoek gedaan naar stilte in de stad in samenwerking met Dienst Onderzoek, Informatie en Statistiek van de Gemeente Amsterdam. We hebben 497 respondenten gevraagd naar hun visie op stilte.
Dit jaar werden in verschillende Europese rivieren hongerstenen zichtbaar met teksten als ‘Wenn du mich seehst, dann weine’. De stenen werden honderden jaren geleden door mensen neergelegd in rivierbeddingen tijdens extreme droogte in de hoop dat toekomstige generaties ze nooit zouden hoeven zien.
Amsterdam kampt met een tegenovergesteld probleem. Onze stad is eindig. Als we de waterpeilvoorspellingen erop nakijken, staat Amsterdam binnen 250 jaar onder water. Geïnspireerd op de waarschuwing van hongerstenen gedenkt Collectief Walden te overstromen. De maximale potentiële zeespiegelstijging, als al het landijs op onze planeet smelt, is 70 meter. In de Tolhuistuin bouwt Collectief Walden aan een gedenkteken dat meeverandert met het stijgende waterpeil. Hoe herdenken we een ramp die ons nog te wachten staat? En welke invloed heeft dit op de keuzes die we vandaag maken?
Tijdens We Are Warming Up Festival (26 t/m 30 oktober 2022) startte Collectief Walden Fase 0 van de bouw met het neerzetten van een bouwbord. Medio 2023 zal Fase 1 van het werk opgeleverd worden.
Samenwerkingspartners: Tolhuistuin, Over het IJ Festival. Mede mogelijk gemaakt door: Fonds Podiumkunsten en Amsterdam Fonds voor de Kunsten
Kunstroute Tolhuistuin
26 t/m 1 juli 2024
Tolhuistuin
Film: Thomas Dolman
John Donne
Lees meer
Politico
Lees meer
FUNDAMENT
Beste burgemeester, we willen een vergunning aanvragen voor een nieuw monument in de stad Amsterdam. Een tijdelijke vergunning, dat wel. Voor 250 jaar. Dat klinkt misschien lang, maar in het leven van een steen stelt het weinig voor.
Ter voorgedachtenis aan de overstroming van Amsterdam (uiterlijk 2275) bouwt Collectief Walden aan een monument: gedenk te overstromen. Met de pitch van hun plan gaan ze niet naar het stadhuis, maar op het voormalig terrein van Shell nodigen ze wethouders, stadscuratoren, bewoners van Amsterdam-Noord en jou uit om naar de eerste stenen van hun fundament te komen luisteren. Met muziek, poëzie en tierelantijntjes onderzoeken zij de grond waarop zij gaan bouwen. Een geschiedkundige audiotour voor futuristen.
Partners: Tolhuistuin, Over het IJ Festival
Mede mogelijk gemaakt door: Amsterdams Fonds voor de Kunst, Fonds Podiumkunsten, Stimuleringsfonds
Stilte is voor geluid,
wat spaties zijn voor woorden.
Het wit dat het zwart leesbaar maakt.
Geluid verjaagt de stilte niet.
De stilte draagt het geluid,
en verdwijnt zelf nooit.
Hoogstens naar de achtergrond,
waar zij altijd te vinden is.
Voor wie goed luistert.
Er zijn geen buitenstaanders in tijden van klimaatcrisis.
We geven vanuit ons ecologische denken over kunst vorm aan de gemeenschappelijke ruimtes van Beyond the Black Box. Hier ondervind je de verandering van het klimaat aan den lijve. Stap in de hitte van onze sauna en koel daarna af met 100 kilo ijs op schoot.
Er zijn vier verschillende installaties en interventies te ervaren uit onze ENERGIE-reeks: ENERGIE no. 1 OLIE, ENERGIE no. 2 IJS, ENERGIE no. 4 WARMTE en ENERGIE no. 5 HITTE. Daarnaast zijn wij de hele festivalperiode aan het werk in de Brakke Grond.
Foto’s: Nick Chesnaye en Maarten Nauw
Eiland. Overvaren. (Audio-installatie) Collectief Walden vaart je over naar een kunstmatig eiland, waar we je onderdompelen in vergezichten voor de stad Amsterdam. Waarschijnlijk zal onze stad in totaal zo’n 1.000 jaar bestaan. In 1275 werd Amsterdam voor het eerst genoemd in historische documenten. In 2275 geven we haar waarschijnlijk terug aan het water. Dat betekent dat we bijna het ‘laatste kwartier’ van Amsterdam ingaan. Hoe gaan we die laatste 250 jaar vormgeven? En wat gaan we daarna doen? Op EILAND leggen we moeilijke vragen voor, in stille afzondering. Kom overvaren, warm je net als Amsterdam op en dompel onder in het IJ.
EILAND is mede mogelijk gemaakt door Over het IJ Festival, Fonds Podiumkunsten en Amsterdams Fonds voor de Kunst
foto’s: Moon Saris
FUNDAMENT op Over het IJ Festival 2023.
Film: Thomas Dolman
Het Parool
Lees meerSpeciaal voor de opening van de Noorderparkbrug hebben we een installatie gebouwd. In de ronddraaiende camera obscura wordt de nieuwe brug op zijn kop gezet om vervolgens op muziek een rondje te draaien met alles wat er op, aan of omheen staat. Noord wordt zuid, oost wordt west, boven wordt onder en links wordt rechts. Gelukkig komt de brug altijd op zijn X-benen terecht.
Collectief Walden viert haar 12,5 jarig bestaan en haar einde. Ze vieren nog één keer hun missie: leren omgaan met ongewilde veranderingen. En het soms zelfs te ervaren van hoop, in tijden van onmiskenbare en alles-beïnvloedende klimaatinstorting. We vieren ons einde niet omdat we zo graag willen stoppen. Integendeel. We moeten van behoorlijk ver komen eerlijk gezegd. Maar we hebben altijd betoogd dat een einde niet per definitie op alle fronten een tragedie hoeft te zijn, als je je er tenminste gedegen op voorbereid en het ook nog een beetje mooi vormgeeft. Het is een existentiële vraag die vaker gesteld zal worden de komende tijd: hoe ronden we het samen een beetje netjes af?
Loslaten is iets anders dan achterlaten. Vasthouden is iets anders dan weigeren om verder te gaan. Loslaten is toestaan dat wat er was in je doorklinkt, terwijl je verder gaat. Vasthouden is toestaan dat je verder gaat, terwijl wat er was eeuwig in je nagalmt. – WINDSTILLEVEN (2016)
Collectief Walden maakt sinds 2012 werk, heet sinds 2013 Collectief Walden en richtte in januari 2014 een stichting op. Hun werk speelt vooral in de natuur of de openbare ruimte in de stad, en gaat over ecologie, klimaat en de relatie tussen mens en natuur. Ze zijn huisgenoot in de Tolhuistuin, stonden op alle voorgaande edities van Warming Up, onder andere met een filosofische dinnershow, een zeer invasive vensterexpositie over woekerplanten en een tentoonstelling van de bouwstenen voor een monument. Daarnaast speelden ze bijna elk jaar op Oerol, waren ze veel te zien op Over het IJ en doken ze op in onverwachte landschappen in o.a. Drenthe, Engeland, Hongarije en Oostenrijk.
Om stil te staan bij hun 12,5 jarige bestaan, veilen ze 12,5 bijzondere objecten uit hun verleden. Samen vormen de kavels een ode aan het werk van het collectief. Naast de leden zelf, brengen ook partners en freelancers korte loftuitingen aan Walden. Trouwe fans, voormalige medewerkers, partners en mensen die op de valreep nog even willen kennismaken met dit bijzondere werk worden van harte uitgenodigd om te proosten. En wellicht natuurlijk naar huis te gaan met iets uit de schatkamer van 12,5 jaar Walden.
Op 9 november om 14:30 uur vindt het jubileum plaats en staan we stil bij ons einde in de IJzaal van de Tolhuistuin in Amsterdam, tijdens Warming Up.
9 november 2024
Tolhuistuin
BBC
Lees meer
GRATIS AUDIOTOUR
(Dit project stond op Over het IJ Festival en is nu vrij te bezoeken bij Tolhuistuin. Neem je telefoon en -eventueel- oortjes of koptelefoon mee.)
Beste burgemeester, we willen een vergunning aanvragen voor een nieuw monument in de stad Amsterdam. Een tijdelijke vergunning, dat wel. Voor 250 jaar. Dat klinkt misschien lang, maar in het leven van een steen stelt het weinig voor.
Ter voorgedachtenis aan de overstroming van Amsterdam (uiterlijk 2275) bouwt Collectief Walden aan een monument: gedenk te overstromen. Met de pitch van hun plan gaan ze niet naar het stadhuis, maar op het voormalig terrein van Shell nodigen ze wethouders, stadscuratoren, bewoners van Amsterdam-Noord en jou uit om naar de eerste stenen van hun fundament te komen luisteren. Met muziek, poëzie en tierelantijntjes onderzoeken zij de grond waarop zij gaan bouwen. Een geschiedkundige audiotour voor futuristen.
Partners: Tolhuistuin, Over het IJ Festival
Mede mogelijk gemaakt door: Amsterdams Fonds voor de Kunst, Fonds Podiumkunsten, Stimuleringsfonds
14 t/m 5 november 2023
Tolhuistuin (Tolhuisweg 2, Amsterdam)
EILAND is een drijvende installatie van 12×8 meter binnen de golfbreker van de NDSM-werf. De installatie bevat een sauna, douche en dompelbad. Materiaal: pontons, betonplex en hout.
We zijn het gewend dat monumenten en herdenkingen stilstaan bij rampen en triomfen uit het verleden. Maar kun je ook de toekomst gedenken, als je al weet wat er gaat gebeuren? Collectief Walden denkt van wel. Al een paar jaar bouwen ze aan een monument voor de toekomst. Tijdens Re_Nature wordt GEDENK TE OVERSTROMEN onthuld en ceremonieel ingewijd met een gedenkingsceremonie voor de toekomst.
In 2025 viert Amsterdam haar 750-jarige jubileum. Daarna zal de stad nog zo’n 250 jaar bestaan, met een beetje geluk. Uiteindelijk zal de stad 1.000 jaar hebben bestaan, een mooie leeftijd voor een stad. De ligging van Amsterdam, in combinatie met een niet meer te keren zeespiegelstijging, maakt dat Amsterdam een einddatum heeft die dichterbij ligt dan andere wereldsteden. Op een gegeven moment, sneller dan we denken wellicht, wordt het te gevaarlijk, te duur of simpelweg fysiek onmogelijk om nog in Amsterdam te wonen. Uiterlijk in 2275 geven we de stad terug aan het water. Da’s jammer, maar nog jammerder zou het zijn als we daarvan in de paniek of in de ontkenning zouden schieten.
Een einde hoeft geen tragedie te zijn; zeker niet als je er een beetje degelijk op voorbereid bent. Sterker nog, het omarmen van de eindigheid van het leven in Laag-Nederland zou het weleens een unieke aura kunnen geven. We hebben nog een kwartje Amsterdam te gaan: een vierde en laatste bedrijf. Het zou van bijzonder stadsmanschap getuigen als we er met zijn allen voor zorgen dat het einde niet volgt op toenemende chaos en verval. Nee, het eind- en hoogtepunt van Amsterdam zullen samenvallen.
Wat niet voor altijd bestaat, kan juist extra speciaal zijn. We moeten ons opmaken voor ongekende veranderingen. Welke vaardigheden hebben we nodig in een tijd van klimaatadaptatie en verschuivende machtsverhoudingen? Wie veranderen kan, heeft de toekomst.
Zaterdag 21 september & zondag 22 september
14:15u – 15:00u
16:30u – 17:15u
film: Thomas Dolman